عوارض خود ارضایی دختران

رُوِیَ عَن عَلیٍّ علیه السّلام قال:

الزَّاهِدُ فِی الدُّنْیَا مَنْ لَمْ یَغْلِبِ الْحَرَامُ صَبْرَهُ وَ لَمْ یَشْغَلِ الْحَلَالُ شُكْرَه.

ترجمه حدیث: زاهد در دنیا كسی است كه كار حرام غلبه نكند بر صبرش و مشغول شدن او به حلال غلبه نكند بر شكرش.

شرح حدیث: در این روایت کوتاه حضرت علی علیه السلام زاهد را تعریف میفرمایند نه زهد را.

شخص زاهد (پارسا) در دنیا چه كسی است؟

1- مَنْ لَمْ یَغْلِبِ الْحَرَامُ صَبْرَهُ. كسی كه كار حرام بر بردباری و صبر او غلبه نكند. یعنی وقتی كه به عمل حرامی رسید، طاقتش را از دست ندهد و خدا یادش نرود

2- وَ لَمْ یَشْغَلِ الْحَلَالُ شُكْرَه. كسی كه سرگرم شدن او به كار حلال، ‌او را از سپاسگذاری باز ندارد. یعنی چنان سرگرم حلال هم نمی شود كه خدا یادش برود و تشكر و سپاسگذاری از او یادش برود.

این دو خصوصیت برگشت به یك چیز میكند. و آن اینكه در دنیا، هركس در ارتباط با هر عملی، چه حلالش و چه حرامش، اگر از خدا غفلت داشته باشد به نحوی كه خدا را بدست فراموشی بسپرد، این اهل زهد و پارسایی نیست. در ارتباط با حرام وقتی كه به یك عمل حرامی رسید طاقتش را از دست ندهد وخدا یادش نرود. از آن طرف در جایی که حلال هم هست، ‌اما چنان سرگرمش نكند كه خدا یادش برود و سپاسگذاری از‌منعم را فراموش کند.

بازگشت هر دو به یك چیز است: می گوید وقتی برخورد میكنی به یا حرام، خدا یادت نرود. چون اگر در ارتباط با حرام خدا یادت باشد، صبرت را از دست نمیدهی و تحمل میكنی (صبر از معصیت). در ارتباط با حلال هم اگر قرار گرفتی، یک جوری تو را سرگرم نمیكند كه خدا یادت برود. حمد و شكر خدا را فراموش نمیكنی. اگر كاری را كه می خواهی بكنی خدا یادت نرفت چه در حلال چه در حرام، بدان تو در زمره زاهدان و پارسایان هستی.

10بـاور غلـط درباره رابـطه زنـاشـویـی

فيس بوک چيست؟

در اين نشست گروهي از صاحبان مقالات پذيرفته شده، مشروح نظريه‌ها و ديدگاه‌هاي علمي خود را در حوزه زن و خانواده ارائه مي‌دهند.

به گزارش سرويس زنان جهان؛ سومين دوره از نشست‌ انديشه‌هاي راهبردي چهارشنبه هفته جاري (۱۴ دي‌ماه) در حضور رهبر انقلاب اسلامي و با شرکت محققان و صاحب‌نظران حوزه زن و خانواده شامل اعضاي هيأت علمي دانشگاه‌ها و پژوهشگاه‌ها و نيز جمعي از اساتيد و فضلاي حوزوي برگزار مي‌شود.
به گزارش دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آيت‌الله خامنه‌اي، طي اين رويداد علمي و راهبردي، پس از گزارش دبير نشست، گروهي از صاحبان مقالات پذيرفته شده، مشروح نظريه‌ها و ديدگاه‌هاي علمي خود را ارائه مي‌دهند و پس از بحث و تبادل نظر آزاد اعضاي نشست، رهبر انقلاب اسلامي به بيان ملاحظات و نکات راهبردي نظام در اين حوزه مي‌پردازند.

        بیان غیر مستقیم:

به عنوان اولین مشخصه در شعر های عباس رضایی می‌توان از بیان غیر مستقیم نام برد. بیان غیر مستقیم ایهام‌مند ویژگی زبان شعر است.

 در همان شعر اول شاعر از دخترکی حرف می‌زند «عرق نمی‌خورد/ نیمه شب کوچه‌های شهر را نمی‌رود/ بی‌دلیل عابر پیاده را کارد نمی‌زند»

جالب اینکه در شخصیت پردازی دختر به جای استفاده از صفات ایجابی از سه صفت سلبی استفاده می‌کند. و این با موقعیت چنین دختری سازگار است.

در بند بعدی خیلی ساده یک نتیجه ایهام مند می‌گیرد:

« دختر! چطور سینه‌ات نمی کفد»

 در بخش اول ضمیر غایب است و در بند بعدی مخاطب می‌شود. و این بخشی از شعر را سرد و بخشی دیگر را گرم کرده است. بخشی اول که نیاز به ایجاد فضای سرد دارد با ضمیر غایب آمده و بخشی دوم که نیاز به فضای گرم و عاطفی دارد با ضمیر مخاطب که اگر هردو با یک ضمیر بودی یا جایی آنها عوض می‌شدی از هوشمندی شعر کم می‌شد.

نکته بعدی اینکه شاعر به ظاهر از دخترکی حرف می زند اما آن سه صفت نشان می‌دهد که آنها تجربه‌های خودش است. و از تقابل دو حال و هوا می‌خواهد هم روزگار خودش را نشان بدهد و هم تنهایی و انزوای وحشتناک زن را یا دختر را.

شاعر می‌توانست به جای دخترک که اسم عام است از یک اسم خاص استفاده کند و به جای دخترک حتی دختر بگوید اما باز نمی‌توانست با ساختار و فضای نیمه سرد و نیمه حاره  این شعرکنار بیاید. ک تصغییر دراینجا دو نقش بازی می‌کند هم خرد نشان دادن دختر و نوعی تحبیب دختر.

         بیان تجربه‌های شخصی

عباس رضایی همانگونه که زندگی می‌کند شعر می‌گوید. آشفته و متوسط و بدوی. تصویرهایش را از شعر شاعران دیگر و از میان کتابهای تاریخ نمی‌گیرد. چنانکه در بخش اعظم از شعرها ما برشهای از زندگیش را مشاهد می‌کنیم:

در شعر 25 جزوه از ساعت دو حرف می زند که بعد می فهمیم شاعر در این ساعت سر ایستگاه اتوبوس است. هنوز اتوبوس نیامده و خیال شاعر فعال است. چون شاعر است حتی نگاه ساده‌اش به اطرافش همراه با کشف است. او کال را مانند یک کراکی می‌بیند و چون می‌داند کراکی یعنی چه آن را سیاه توصیف می‌کند با زخمی عمیق و بویناک . بعد متوجه تفاوت خودش با دنیای اطرافش می‌شود که شاعر است و باید در میان این همه زخم و چاقو از کلمه راه و چاره ای بیاورد اما در همین موقع اتوبوس می‌رسد و خیالات شاعر به پایان می رسد. هیچ اتفاق عجیب و غریبی در این شعر رخ نمی‌دهد بلکه فقط یک لحظه توقف یک شاعر در ایستگاه اتوبوس است. برشی از زندگی یک شاعر. در شعر دوم جزوه باز همین شاعر را می‌بینیم که سوار اتوبوس شده و ما برشی دیگری از زندگی او را مشاهده می‌کنیم. شعری که از زندگی جدا نیست.

              دوری از هنجارهای شعر معاصر

وقتی شعر عباس رضایی را می‌خوانی به صورت خیلی روشن از فضای رایج شعر دور و بری‌هایش فاصله می‌گیری و انگار وارد فضای خاص ایشان می‌شوی. این حالت خوبی است که هرکس خانه و باغ و دفترش را طوری بیاراید که رنگ و بوی خودش را داشته باشد. تنفس در فضای مشترک آفت شعر امروز است. این محدوده دلخواه شاعر هم در کلمات و تصاویر است و هم در دغدغه‌ها و نیازها.  به عنوان مثال یکی از تکنیک‌های رایج شعر جوان امروز رمانتیک‌بازی‌های مدرن است. شعر عاشقانه کلاسیک به موضوع خودش صادق بود از معشوقی حرف می زد که دوستش می‌داشت و آن معشوق هم صفاتی مانند بی‌وفایی و شوخی و دلبری داشت خلاصه شعری بود در حال و هوای خودش. اما شاعران امروز از عشق سوء استفاده می‌کنند. شعر اجتماعی ـ سیاسی می‌گویند اما با چاشنی عشق. عشق برای شعر آنها چیزی درحد مطاع داخل ویترن شان است و بس.  این جماعت معشوقکان بیچاره‌اش را به هزرا درد و مرض گرفتار می‌کنند تا به حساب اشکی از خلق بگیرند. اما شعرهای عباس رضایی از این رمانتیک‌بازی های مدرن بدور است.شعری دارد با فضای انسانی گسترده و در آن از کلیشه‌های رایج زن و معشوق استفاده نمی‌شود.

هشدار.

هر شعر واقعی یک تجربه تازه است. شاعر کیماگر است اما کیماگری که هر بار که مس کلمات را طلا می‌کند راز آن را از یاد می برد.  اگر شاعری احساس کرد که به فرمول شعر گفتن دست پیدا کرده همانجا از راز شاعری بیرون شده .